Έρευνα: Προσθήκη δυο επιπλέον βάσεων στο DNA

Παρά την ποικιλομορφία οργανισμών στον πλανήτη μας, όλοι έχουν κάτι κοινό, το DNA( δεσοξυριβονουκλεϊνικό οξύ).  Πρόκειται για ένα σωρό ατόμων ενωμένα μαζί που σχηματίζουν διπλή έλικα. Κάθε κλώνος της έλικας περιέχει τέσσερεις βάσεις (κυτοσίνη C, γουανίνη G,θυμίνη T, αδενίνη A). Στην ακολουθία των βάσεων είναι καταγραμμένη η γενετική πληροφορία που με ορισμένη αλληλουχία νουκλεοτιδίων. Ακολουθώντας ορισμένες διεργασίες τότε καθορίζεται η βιολογική ανάπτυξη όλων των κυτταρικών μορφών ζωής.

βάσεις DNA-ανακάλυψη
Απλοποιημένη μορφή DNA

Βιολόγοι όμως από το ινστιτούτο ερευνών ‘Scripps’ στην Καλιφόρνια κατάφεραν να εισάγουν δύο ακόμα είδη βάσεων στο DNA του βακτηρίου E-coli. Οι δύο συνθετικές βάσεις είναι οι dNaΜ και dTPT3, αλλά αναφέρονται ως x και y. Βέβαια το ψάξιμο για τις κατάλληλες χημικές ουσίες άρχισε από το 1990 αφού οι τεχνητές βάσεις θα έπρεπε να προϋποθέτουν ορισμένα κριτήρια. Όταν τελικά οι βάσεις βρέθηκαν  το 2008, η επόμενη πρόκληση ήταν να ελέγξουν κατά ποσό θα άντεχαν μέσα σε ζωντανό οργανισμό.

DNA- βάσεις ανακάλυψη
                       Δομή DNA 

Έτσι το 2014 οι βάσεις προστέθηκαν στο E-coli. Αν και αρχικά υπήρχαν προβλήματα, τώρα το βακτήριο έχει δεχτεί τις νέες βάσεις σε σημείο ώστε να μπορεί και να αναπαράγει.

Ποιος όμως είναι ο λόγος που οι επιστήμονες προσπάθησαν να προσθέσουν άλλες δύο βάσεις στο DNA;

Εφόσον γνωρίζουμε  πως με τέσσερεις, ολόκληροι οργανισμοί αναπαράγονται; Η προσθήκη των δύο καινούργιων βάσεων έχει δώσει στους επιστήμονες μεγάλο έλεγχο αφού οι δύο βάσεις δεν βρίσκονται πουθενά αλλού στην φύση. Σκοπός είναι οι βάσεις x και y να μπορέσουν να κάνουν αλλαγές στους οργανισμούς. Μια πιθανή αλλαγή είναι η αναπαραγωγή άλλων αμινοξέων τα οποία στην συνέχεια θα χρησιμοποιηθούν στην αναπαραγωγή θεραπευτικών φαρμάκων.

Θα πρέπει να ανησυχούμε για αυτή την νέα μορφή ζωής; Προς το παρόν όχι αφού οι τεχνητές βάσεις δεν μπορούν να αναπαραχθούν από μόνες τους αφού δεν βρίσκονται πουθενά στην φύση. Ίσως όμως στο μακρινό μέλλον να αναπολούμε μια εποχή που οι επιστήμονες μπορούσαν να εργαστούν μόνο με τέσσερεις βάσεις.

Author: Giorgos Chr