Αυτά τα γεωλογικά θαύματα κοσμούν το οροπέδιο του Κολοράντο στις ΗΠΑ και τις οθόνες πολλών υπολογιστών ανά τον κόσμο.

Πρόσφατα πραγματοποιήθηκε μια μελέτη από ειδικούς για να εξεταστεί η ακεραιότητά τους. Με την προσάρτηση σεισμογράφων στις δομές του ψαμμίτη, οι ερευνητές μέτρησαν τη συχνότητα ταλάντωσής τους. Φυσικές αλλαγές που υφίστανται μέσα στο χρόνο μπορούν να αναδείξουν νέες αδυναμίες στους βράχους και να οδηγήσουν στην κατάρρευσή τους.

1

Η φυσική διάβρωση είναι ένα αναπόφευκτο γεγονός, λόγω των ισχυρών ανέμων και των σεισμών. Εντούτοις, καθώς αποτελούν τις θεαματικότερες ίσως «καμάρες» των ΗΠΑ, συγκεντρώνουν πολλούς επισκέπτες ετησίως και πρέπει να γίνονται πολλοί και συστηματικοί έλεγχοι για αποφυγή ατυχημάτων.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Γιούτα. Οι ερευνητές παρουσίασαν τα αποτελέσματά τους στη φθινοπωρινή Σύνοδο της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης που πραγματοποιήθηκε φέτος στο Σαν Φρανσίσκο.

3

Η ερευνητική ομάδα προσάρτησε στους βράχους ένα συμπλέκτη από αισθητήρες και ανιχνευτές θερμοκρασίας. Αυτό που διαπιστώθηκε ήταν ότι κάθε δομή έχει τη δική της συχνότητα ταλάντωσης (ιδιοσυχνότητα). Η αύξηση της συχνότητας των ταλαντώσεών τους, οδήγησε στην παραγωγή ήχου. Η συχνότητα ταλάντωσης των βράχων είναι συνάρτηση των ιδιοτήτων του υλικού τους.

«Μια αλλαγή στο βράχο, όπως μια αναπτυσσόμενη ρωγμή θα είχε ως αποτέλεσμα μια αλλαγή στη συχνότητα ταλάντωσής του», εξήγησε χαρακτηριστικά ο επικεφαλής της ομάδας Δρ.Moore. «Για το συγκεκριμένο τοπίο η ιδιοσυχνότητα είναι περίπου στα 1.8Hz. Αν υπάρξει κάποια εσωτερική ρωγμή ή ζημιά η τιμή αυτή αναμένεται να μειωθεί», δήλωσε στο BBC.

4

Η ανάγκη για συχνή παρακολούθηση των βράχων πηγάζει από την πτώση τους το 1991 και 1993. Φυσικά, κανείς επισκέπτης δεν επιτρέπεται να περπατήσει στο τοπίο πια. Στόχος, όμως, της ερευνητικής ομάδας είναι η ανάπτυξη ενός μη επεμβατικού διαγνωστικού εργαλείου που θα παρακολουθεί την εξέλιξή τους. Γι΄αυτό και οι αισθητήρες είναι μικροί και φορητοί, περίπου στο μέγεθος ενός φλιτζανιού ώστε να τοποθετούνται για μερικές ώρες στους βράχους και ακολούθως να απομακρύνονται.

Στο εν λόγο πάρκο στη Γιούτα υπάρχουν περισσότερες από 2000 καμάρες καθώς επικρατούν οι ιδανικές συνθήκες για τη δημιουργία τους. Αποτελείται από πορώδες έδαφος ψαμμίτη και το υπέδαφος είναι πλούσιο σε άλατα. Αυτός ο συνδυασμός παραγόντων αρχίζει μια διαδικασία διάβρωσης που ευνοεί το σχηματισμό της «καμάρας». Το μόνο που χρειάζεται είναι χρόνος.

«Στο τοπίο συνυπάρχουν όλα τα στάδια ανάπτυξης ενός τόξου, από το σχηματισμό μέχρι και την κατάρρευσή του», δήλωσε ο Δρ. Moore. «Μετά την τελευταία κατάρρευση το 2008, το τοπίο φαίνεται να είναι πραγματικά κοντά στο τέλος της ζωής του».

5

Author: Georgia Theodoulou