Οι χιμπατζήδες μπορούν να κατανοήσουν τους κανόνες του δημοφιλούς παιχνιδιού πέτρα-ψαλίδι-χαρτί σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Primates. Για όσους δεν είναι γνώστες του παιχνιδιού, το «χαρτί» κερδίζει την «πέτρα», η «πέτρα» το «ψαλίδι» και το «ψαλίδι» κερδίζει το «χαρτί».

Στα πλαίσια της έρευνας, επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Κιότο διερεύνησαν αν οι χιμπαντζήδες θα μπορούσαν να μάθουν τους κανόνες του παιχνιδιού πέτρα-ψαλίδι-χαρτί. «Η σχέση μεταξύ των σημάτων είναι μη γραμμική και πρέπει να γίνει κατανοητή στο πλαίσιο του συνδυασμού των ζευγαριών», εξηγούν οι ερευνητές. Η εκμάθηση τέτοιων μοτίβων απαιτεί ενισχυμένη πνευματική ικανότητα.

Η μελέτη περιελάμβανε επτά χιμπατζήδες που ζούσαν στο Ινστιτούτο Έρευνας Primate, στο Πανεπιστήμιο του Κιότο της Ιαπωνίας. «Οι χιμπατζήδες είχαν στη διάθεσή τους μια οθόνη αφής και κλήθηκαν να επιλέξουν την ισχυρότερη από τις δύο επιλογές (βάσει των κανόνων του παιχνιδιού) που έβλεπαν στην οθόνη», ανέφεραν οι επιστήμονες.

χιμπατζήδες

Πρώτα έμαθαν την ακολουθία χαρτί-πέτρα, στη συνέχεια το ψαλίδι-ψαλίδι και τέλος το ψαλίδι-χαρτί . Μόλις έμαθαν πως τα ζευγάρια λειτουργούν, όλα τα ζευγάρια παρουσιάστηκαν στην οθόνη με τυχαία σειρά και έπρεπε να επιλέγουν μεταξύ αυτών.

Πέντε από τους επτά χιμπατζήδες ολοκλήρωσαν επιτυχώς την εκπαίδευσή τους μετά από 307 συνεδρίες. Αυτό το γεγονός φανερώνει ότι κατανόησαν το μοτίβο. Οι χιμπατζήδες χρειάστηκαν περισσότερες συνεδρίες για να κατανοήσουν το τρίτο μάθημα «ψαλίδι-χαρτί», από ότι για τα πρώτα δύο μαθήματα (χαρτί-πέτρα και ψαλίδι-ψαλίδι).

Στην έρευνα συμμετείχαν, επίσης, 38 παιδιά προσχολικής ηλικίας καθώς οι ερευνητές θέλησαν να συγκρίνουν τη διαδικασία μάθησης των χιμπατζήδων με αυτή των ανθρώπων ηλικίας τριών έως έξι.
«Τα παιδιά είχαν μικρή δυσκολία στο να κατανοήσουν τους κανόνες του παιχνιδιού και κατά μέσο όρο το έκαναν μέσα σε πέντε συνεδρίες», δήλωσαν οι ερευνητές. Ωστόσο, οι επιδόσεις τους εξαρτιόνταν από την ηλικία τους.  Οι συμμετέχοντες ηλικίας άνω των 4 ετών έπαιξαν με στρατηγική και δεξιοτεχνία και δεν στηρίζονταν στην τύχη.

Author: Georgia Theodoulou