Όταν ο Kent Cochrane επέζησε ενός ατυχήματος με μοτοσυκλέτα το 1981, έπαθε μια σπάνιας μορφής αμνησία, ώστε ο εγκέφαλός του αποτέλεσε ένα από τα διασημότερα αντικείμενα μελέτης της ιστορίας. Ο ίδιος απεβίωσε φέτος, σε ηλικία 62 ετών.

kent_cochrane.jpg.size.xxlarge.promo
O Κent Cochrane

ARUN RATH (δημοσιογράφος): Ο Kent Cochrane έπαθε μια αμνησία γνωστή ευρέως και ως KC. Μετά από ένα ατύχημα με τη μοτοσυκλέτα του το 1981, ο Cochrane έχασε τη λειτουργία του τμήματος του εγκεφάλου του που ήταν υπεύθυνο για τη μνήμη. Στη συνέχεια σόκαρε τους γιατρούς με το να είναι σε θέση να θυμάται ορισμένα γεγονότα αλλά όχι προσωπικές αναμνήσεις. Αυτό άλλαξε ριζικά τις υπάρχουσες γνώσεις μας σχετικά με το πώς ο εγκέφαλος θυμάται. Η Shayna Rosenbaum είναι ερευνήτρια στο Εργαστήριο Γνωστικής Νευροεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Γιορκ στο Τορόντο και παρακολουθούσε τον Kent Cochrane.

SHAYNA ROSENBAUM: Θυμόταν ανθρώπους που γνώριζε πριν τον τραυματισμό του γι’αυτό γνώριζε τους γονείς τους καθώς, επίσης, ήξερε τους φίλους που είχε στο παρελθόν. Αλλά δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί στοιχεία που σχετίζονταν με τα άτομα αυτά. Για παράδειγμα δεν μπορούσε να θυμηθεί την τελευταία φορά που γέλασε ή έκλαψε με ένα από αυτά τα άτομα. Δεν μπορούσε να θυμηθεί την αποφοίτησή του από το σχολείο, ενώ γνώριζε πως είχε αποφοιτήσει.

ARUN RATH: Μπορείτε να μας εξηγήσετε πως λειτουργούν οι δομές του εγκεφάλου όταν πρόκειται για το τμήμα που ελέγχει τη μνήμη; Πως μπορεί η επιστήμη να βοηθήσει ανθρώπους που έχουν υποστεί απώλεια μνήμης ή εγκεφαλική βλάβη;

SHAYNA ROSENBAUM: Ο ιππόκαμπος είναι μια δομή στον εγκέφαλο που είναι υπεύθυνη για το σχηματισμό νέας μνήμης και για τη διατήρηση της παλιάς και είναι ευάλωτος σε ένα ευρύ φάσμα νευρολογικών παθήσεων, συμπεριλαμβανομένων τραυματισμών στο κεφάλι αλλά και νόσων όπως Alzheimer, εγκεφαλίτιδα ή επιληψία. Πολλοί άνθρωποι, δυστυχώς, πάσχουν από διάφορες μορφές απώλειας μνήμης. Αυτό που έχουμε μάθει είναι πως όλες οι μορφές της μνήμης επηρεάζονται και επηρεάζουν η μία την άλλη, καθώς η μνήμη δεν είναι ένα αντικείμενο που είτε λειτουργεί άψογα είτε έχει χαλάσει. Οι ασθενείς που πάσχουν από απώλεια μνήμης συνήθως βασίζοντα στις αναμνήσεις που έχουν ώστε να αντισταθμίσουν το εσωτερικό κενό για τις αναμνήσεις που έχουν χάσει.

ARUN RATH: Έχετε συνεργαστεί προσωπικά με τον Ken Cochrane. Μήπως καταλάβετε ο ίδιος πως αντιμετώπισε την κατάστασή του;

SHAYNA ROSENBAUM: Ο ίδιος επέστησε την προσοχή του στο να βοηθήσει εμάς να κατανοήσουμε τη λειτουργία της μνήμης και ήταν πολύ συνεργάσιμος από την αρχή. Συχνά έδειχνε έκπληκτος και ενθουσιαζόταν όταν έβλεπε ένα άρθρο εφημερίδας που τον αφορούσε.

ARUN RATH: Ευχαριστούμε πολύ για τις πληροφορίες που μοιραστήκατε μαζί μας.

Author: Georgia Theodoulou